Memoriam » Quiny

Dark Girl of Bheinn Mohr ( Quiny geboren op 05-10-1979)



Quiny was onze eerste tri-color collie en tevens het huwelijks geschenk van mijn man voor mij.daarom was ze zo dierbaar voor mij dat ik haar niet wou missen.
We hebben Quiny gekregen toen ze 10 maanden was, maar was zeer schuchter vooral tegenover mannen was ze zeer bang, als ze haar wilden aaien zakte ze van angst in elkaar, voor ons heeft ze zelfs een half jaar nodig gehad om ons helemaal te vertrouwen. Met 2 jaar is ze 5 maanden ziek geweest en 2 keer per week zijn we met haar elke keer naar de dierenarts gegaan en kreeg ze weer spuiten en medicamenten.
Onze hoop was om met haar ooit een nestje te maken maar niet voordat ze helemaal hersteld was van haar ziekte en alle medicamenten die ze had gehad, helaas uitte haar ziekte die ze had gehad door alle medicamenten op een gegeven moment dat ze pigmentverlies ging krijgen en een Collie Noise ging krijgen zodat haar hele neusje langzaam aan rose ging worden en in de winter kwam het minimaal terug en in de zomer als de zon kwam ging het weer langzaam weg.
Navraag bij de dierenarts over de gevolgen van de pups of ze ook werden geboren met een Collie Noise bleek dat het in Amerika heel vaag voorkwam, maar dat de dierenarts het ons niet kon garanderen dat het bij ons nestje niet voorkwam.
Hierop hebben we besloten om met Quiny geen nestje te maken.

Toen Quiny 4 jaar was hebben we er een tri-color reu bij gekocht Angelo Attraction at Braes of Angus ( King geboren op 18-02-1984 ).

Doordat King het tegen overgestelde was van Quiny een collie die op iedereen afging om aan dacht te krijgen en maar geaaid te worden werd ook onze Quiny een beetje vrijer en vertrouwde de mensen langzaam tot zich toe.
In 1982 hebben we zelf een dochter gekregen Patricia en geen buitenstaander die het maar hoefde te proberen om bij haar bedje te komen ( nog geen huisarts ) want Quiny hield Patricia 24 uur per dag in de gaten.
Met 11 en een half jaar had ze veel problemen met opstaan, wel 5 tot 6 pogingen moest ze soms ondernemen om op te staan, ik zelf die het toen niet wou inzien om haar te missen heb haar daarna nog anderhalf jaar onterecht met tabletten het leven gerekt omdat ik er geen afstand van haar wou doen.
Op 6 augustus 1992 hebben we Quiny laten inslapen en heb me zelf voorgenomen om nooit meer een hond te laten lijden.

Ons leven ging toen verder met alleen onze tri-color reu King een collie die een wekker in zich had, hij was al gewend om samen met Quiny onze dochter elke dag naar school te brengen en te halen, een kwartier voordat haar school uit was ging hij naast mijn man zitten en keek hem aan als of hij wou zeggen baasje het is nu tijd we moeten het kindje halen.
Dit heeft King 8 jaar lang gedaan 2 keer per dag brengen en 2 keer per dag halen totdat onze dochter naar het middelbaar onderwijs ging en hij haar niet meer kon brengen. Wij merkten toch dat King hierover verdriet had hij had haar al 2 weken niet meer naar school gebracht en jawel hoor 10 September 1995 kreeg King een hersenbloeding en hebben we hem een dag later laten inslapen.

Zonder een hond in het huis was het maar leeg, we konden er niet aan wennen en hebben toen 2 weken later op 29 September 1995 in Belgie uit het dierenasiel een Franse Briard gehaald die 10 weken oud was, wat een scheet hij haalde ons werkelijk het bloed onder de nagels vandaan, alles wat die aan rot streken uit kon halen dat deed die er was geen land mee te bezeilen voor geen van ons had hij respect veel mensen zeiden zelfs nog ik snap niet dat jullie die hond nog houden een heel ander soort gedrag van een hond tegen over een collie.
Na 3 maanden konden we het zelf niet meer aan en hebben hem terug gebracht naar het asiel wat ons zeer veel pijn deed want normaal hebben we de instelling van wat in huis komt van hond gaat nooit meer weg, maar we waren zelfs op van de nerven.

We hebben hem ook King genoemd omdat we een papagaai hadden die altijd op onze vorige hond King riep.
Een dag later zijn we de woonkamer gaan veranderen alleen maar om niet aan King te hoeven te denken we hadden toch veel verdriet hierom, tot dat ik de voer en waterbak pakte en begon te huilen en mijn man zei kom we gaan naar Belgie kijken of hij nog daar is, gelukkig zat hij nog daar en hebben we hem weer mee genomen naar huis toe.
Ons Kingetje was zo blij dat we hem kwamen halen en het voordeel was van alles dat we een hele lieve hond hebben terug gekregen, hij was niet 100 % maar 200% omgeslagen vanaf het moment dat hij weer bij ons in de auto zat.
Geen moment van de dag had ik hem nog willen missen en vanaf dat moment was hij voor mij Baby die naam heeft hij van mij gehouden tot dat hij insliep.

Vijf jaar later nadat we Kingetje hadden heeft onze dochter een Tri-color collie een teefje uit het dierenasiel gehaald op 30 December 2000 ze was toen 6 en een half jaar toen we haar kregen en was ook met stamboom Missy from Huize Lucia geboren op 13 juli 1994 met roepnaam Shanty.

Shanty en Kingetje waren vrienden voor het leven, onmisbaar voor elkaar. Gelukkig mogen we nog zeggen die 4 en een half jaar dat Shanty bij ons was hebben we haar een gelukkig leven gegeven wat wij met plezier voor haar hebben gedaan
In mei 2005 hebben we Shanty moeten laten inslapen omdat ze geen bloedtoevoer meer in de voorpootjes had en ze moeilijk kon lopen voor ons Kingetje was het een grote klap en ging zienderogen achteruit hij sliep niet meer had de hele dag de ogen open en keek maar naar de deur in afwachting of dat Shanty niet naar binnen kwam.
Na 2 maanden in Juli 2005 hebben we ook Kingetje moeten laten inslapen in overleg met de dokter want hij kreeg in hele snelle tijd overal hele dikke bulten en had kanker.
We hebben van al onze 4 honden gehouden van ze allemaal evenveel en zullen ze in ons hart aan ze blijven denken.

QUINY, KING, KINGETJE en SHANTY we hebben van jullie gehouden en zullen dat nu jullie niet meer in ons bijzijn zijn ook nu nog van jullie houden en in onze gedachten blijven